Allerheiligen 2006 : tijd voor verandering !
Vandaag ben ik weer op bezoek geweest op de begraafplaats Ruggeveld. Een familielid van mijn echtgenote is daar bijgezet in één van de ‘oude rondes’ van het columbarium. Gelukkig voor ons want de oude rondes zijn slechts 2 nissen in de hoogte. Daardoor kunnen de nabestaanden hun bloemen ofwel op de grond plaatsen voor de onderste nis of bovenop de bovenste nis; Zo kan iedere overledene individueel herdacht worden. Dit lijkt me toch tamelijk cruciaal voor de nabestaanden, zoniet kan je immers de overledene net zo goed laten verspreiden op de strooiweide.
De nieuwe rondes op Ruggeveld zijn echter drie hoog en bieden niet langer die mogelijkheid. Als je nu meer bij hebt dan het kleine bloempjes voor die piepkleine houdertjes op de afdekplaat ben je verplicht je bloemen te plaatsen temidden van bloemen die voor iemand anders bestemd zijn.
Vorig jaar zag ik op de plattegrond aan de ingang dat er ook een zgn. urnenveld was ingepland. Vol ongeduld keek ik uit naar de invulling van dit urnenveld maar dit jaar stelde ik vast dat ze dan toch maar weer een aantal nieuwe rondes hebben geplaatst, een gemiste kans.
Voor een teraardebestelling is er best wel wat mogelijk qua differentiatie, ieder kiest zijn eigen zerk. Voor gecremeerden (nochtans een groot gedeelte van onze overleden bevolking) wordt die mogelijkheid niet geboden maar enkel geopteerd voor een eenheidskoek. Wat me ook wel stoort is het modulaire opzet. Iedere maal de urnen vol geraken wordt er maar een aantal rondes bijgeplaatst om het columbarium te laten groeien. Dit getuigt niet echt van een strategische visie.
Mijn suggesties :
- Demografie incalculeren. Waarom steeds maar rondes, muren,… bijbouwen wanneer je ook een groter kunstwerk, gebouw,… kan bouwen dat de nood voor de komende 10 à 15 jaar kan opvangen ? Dit oogt veel esthetischer.
- Onderscheid mag. Waarom moeten alle nissen gelijk zijn in een columbarium ? Antwerpen als Woonstad (zie s-RSA) voorziet zowel in sociale woningen als gemiddelde als duurdere, exclusieve woningen. Waarom zouden onze gecremeerden dan tevreden moeten zijn met een eenheidsworst ?
- Hou rekening met de vergrijzing. Er zijn legio voorbeelden in het buitenland van columbaria die de vorm van een echt gebouw hebben. Zo kunnen de nabestaanden hun dierbaren bezoeken in een overdekte, verwarmde omgeving (met zitbankjes,…). Dit is veel comfortabeler.
Tenslotte wil ik ook pleiten voor ambitie. Als we Antwerpen op de wereldkaart willen brengen voor het toerisme onderschat dan ook de begraafplaatsen niet. De aanwezigheid van een Père Lachaise in Parijs, het Joodse Kerkhof in Praag,… zorgt voor een echte toeristenstroom. Met de aanwezigheid van ons Schoonselhof, St-Fredegandus, Silsburg,… getuigen we echt wel van een rijk verleden. Toch is dit nog niet voldoende om echte toeristen te lokken, hoogstens enkele tafofielen (niet te verwarren met thanatofielen of necrofielen !).
Het is daarom wachten op een architectuurwedstrijd voor een nieuw groot columbarium dat echt opzien zal wekken. Volgens mij is dit best mogelijk. Hieronder laat ik een aantal voorbeelden ter inspiratie zien maar geen enkele geeft een echt waauw-gevoel. Het is dus wachten op een beetje Antwerpse ambitie, wat mij betreft te realiseren op het Ruggeveld…
Bij Sibylle Snoeck (61) staat de bezem in de gang. Niet om mee te vegen, maar om mee te vliegen. En als je bij haar en haar zwarte kater op bezoek komt, krijg je een kopje toverthee. Want Sibylle is een heks. Binnenkort viert ze weer Halloween, net als alle heksen in de wereld. ”Want dat is ons nieuwjaarsfeest.”